بعد از تحریم موفق انتخابات ,اینک ارائه طرح هاو ابتکارات نوین ضروری است

 

بعد از تحریم موفق انتخابات  ,اینک ضرورت ارائه  طرح هاو ابتکارات نوین وجود دارد چراکه از سویی با پافشاری مردم بر خواست‌های خود مواجه هستیم و از سویی دیگرهمچنان حاکمیت‌ برای حفظ جمهوری اسلامی مقاومت و بر آن اصرارمی ورزد که بنابراین عملا برای رسیدن به جامعه ای بدون جمهوری اسلامی ضرورت طرح های نوین مبارزاتی وجود دارد که تا خواستهای مردم عملا بتواند تحقق پیدا کند.
 به قول مادر شبنم سهرابی «ظلم پایدار نیست » پس باید طرح های جدید مبارزاتی و نوع سازماندهی عملی برای عدم پایداری ظلم جمهوری اسلامی را مورد بررسی قرار داد.
درست است که تحریم انتخابات به عنوان یک پروژه مشترک مشخص , موفق به پایان رسید ولی اینک باید به فکر طرح های نو بود وهمچنین باید به فکرچهارشنبه سوری بود اما چهارشنبه سوری متفاوت با سالهای قبل که بتواند روحیه مبارزاتی مردم را به شکل عمومی بالا ببرد که بنابراین مباحثی مانند شرکت یا عدم شرکت محمد خاتمی در انتخابات دیگر بحث مهمی نیست و باید به مباحث پیشرو جنبش اعتراضی مردم پرداخت.دیگر موضع گیری های تشکیلات شورای هماهنگی راه سبز امید نیز مهم نیست چراکه مردم می دانند با تظاهرات سکوت مانند 25 بهمن یا یک روز بیشتر بیرون رفتن در 11 اسفند و یکروز بیرون نرفتن نمی توان جمهوری اسلامی را از قدرت ساقط کرد و اصلا شورای هماهنگی راه سبز امید آن جریانی نیست که مردم را به خواسته هایشان نزدیک کند و با مبارزه ای نه از بالا بلکه به شکل افقی و در بطن جامعه می تواند رژیم را ساقط کرد.
 شورای هماهنگی راه سبز امید آن تشکلی نیست که هدفش طرح های مبارزاتی باشد که منجر به سرنگونی جمهوری اسلامی گردد بنابراین افرادی که معتقدند جمهوری اسلامی نیز مانند دیگر حکومتهای دیکتاتوری خاورمیانه باید سرنگون شود باید طرح هایی را مد نظر قرار دهند که سرنگونی دیکتاتوری جمهوری اسلامی متحقق شود.

 محمد نوریزاد پیش‌بینی می‌کند «با توجه به پافشاری مردم بر خواست‌های خود و مقاومت حاکمیت‌، ایران روزهایی خونین چون امروز سوریه پیش رو دارد.»

آنچه را که نوریزاد به آن اشاره می کند همان گذر تاریخی است که باید پیمود و در سوریه نیز به لحاظ تاریخی درجریان است.
حال چند ماه دیگر ایران سوریه می شود بستگی به شکست یا پیروزی بشار اسد دارد پس خود را از هم اکنون برای آن آماده کنیم چون فردا دیر است زیرا فردا دوباره همان دیروزی ها و یا دیگر نیروهای مرتجع مانند مصر, تونس و یا لیبی بر مسند قدرت خواهند نشست و مانند سال 1357 انقلاب را به نفع طایفه خود مصادره خواهند کرد.

آنچه که در سازماندهی خود باید مد نظر داشته باشیم مسئله امنیت خود است.حداکثر با 2 یا 3 نفر یک گروه تشکیل شود.اعضای تیم باید از بین کسانی انتخاب شوند که صد در صد به آنها اطمینان امنیتی وجود دارد.تیم ها یا گروه ها به هیچ عنوان نباید با گروه ها یا تیم های دیگر ارتباط برقرار کنند چراکه برای جلوگیری از ضربه خوردن تا رشد و توده ای شدن مبارزات از برقراری ارتباط ارگانیک با یکدیگرجدا باید خود داری کرد. گروه ها باید بتوانند با کمترین امکانات انسانی و تکنیکی بیشترین ضربه اقتصادی, نظامی, روانی و سیاسی را به جمهوری اسلامی بزند مانند 1- شعار نویسی بر روی دیوار مانند مرگ بر دیکتاتور / مردم دیوار نویسی کنید / در واقع دیوار , رادیو و تلویزیون و روزنامه انقلابیون برای ارتباط با توده ها و ترویج نظرات و خواسته های آنان و مردم است  2-  برنامه ریزی برای روزهای ویژه مانند سیزده بدر, چهارشنبه روزی و ….3- روزهایی که برای تظاهرات عمومی اعلام می گردد اعضای تیم می بایستی خود را برای اینگونه روزها آماده کنند و حرکتها و برنامه های مستقل خود را در مکانهای دیگر که نیروهای امنیتی حضور ندارند اجرا کنند.

Advertisements
این نوشته در مقالات سیاسی, نقد, تحلیل سیاسی, سازماندهی و اشکال مبارزاتی ارسال شده. این نوشته را نشانه‌گذاری کنید.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s